Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2013

Χρυσές εποχές: Juventus 1995-1998

Συνεχίζοντας τα αφιερώματά μας σε μεγάλες ομάδες του παρελθόντος, σήμερα θα ασχοληθούμε με την πιο σύντομη αλλά και συνάμα μια πολύ ουσιαστική και θεαματική ομάδα, τη Γιουβέντους μέσα-τέλη της δεκαετίας του '90, με τον Μαρσέλο Λίπι στον πάγκο.









Γενικά

Πρόκεται για μία ομάδα που έκλεψε τις καρδιές των ποδοσφαιρόφιλων, και η αλήθεια είναι ότι παραπάνω από τους μισούς οπαδοί της Γιούβε, την αγάπησαν τη συγκεκριμένη περίοδο. Πολύ θεαματική, πολύ ουσιαστική και πολύ παθιασμένη. Μέσα σε μία τριετία, κατάφερε να κατακτήσει 2 πρωταθλήματα, 2 σούπερ καπ Ιταλίας, 1 Τσάμπιονς Λιγκ, να παίξει σε άλλους 2 τελικούς (3 συνεχόμενους!), και 1 ευρωπαϊκό σούπερ καπ.



Παίκτες κλειδιά


Ζινεντίν Ζιντάν: Τι να πει κανείς γι' αυτόν τον παίκτη. Πραγματικά από άλλον πλανήτη και άνετα στους κορυφαίους 5 όλων των εποχών. Απίστευτη τεχνική, εντυπωσιακές τρίπλες, πολύ δυνατό πόδι από μακρινή απόσταση, και πολύ καλό μοίρασμα του παιχνιδιού. Πραγματικά κόσμημα για το άθλημα.

Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο: Η σημαία της Γιούβε. Απίστευτο πάθος στο παιχνίδι του, αγάπη για τη φανέλα και ταύτιση με τους οπαδούς, ενώ είναι ο απόλυτος ρέκορντμαν της Γιουβέντους σε συμμετοχές και γκολ σε όλες τις διοργανώσεις (705-290). Συνολικά ήταν 19 χρόνια στην ομάδα (1993-2012)! Καθαρά αγωνιστικά, ήταν πολύ καλός second striker, που έπαιζε άνετα και ως φορ, με πολύ καλή αίσθηση του γκολ και πολύ καλή τεχνική.

Ντιντιέ Ντεσάμπ: Από τους πιο ολοκληρωμένους αμυντικούς χαφ όλων των εποχών. Πολύ δυνατό κορμί, ανίκητος στον αέρα, εξαιρετικά και καθαρά τάκλιν, αλλά και φοβερό ποδοσφαιρικό μυαλό, γρήγορες μεταβιβάσεις και πολύ καλό πόδι. Ο Γάλλος ήταν φυσικά ο αφανής ήρωας της ομάδας αυτής.

Τσίρο Φεράρα: Ίσως ο τελευταίος μεγάλος λίμπερο. Λόγω του συστήματος (5-3-2) του Λίπι, είχε αναλάβει αυτόν τον ρόλο, και τα πήγαινε εξαιρετικά. Αμυντικά ήταν παίκτης του τύπου ''ή η μπάλα ή ο παίκτης'', κλασικός Ιταλός αμυντικός δηλαδή, ενώ είχε και απίστευτη τεχνική κατάρτιση για τη θέση του και το παιχνίδι ξεκινούσε από τα πόδια του.

Άντζελο Ντι Λίβιο: Ήταν παρών και στους 3 τελικούς της ομάδας (ο μόνος μαζί με τον τερματοφύλακα Περούτζι και τον Ντεσάμπ). Γενικά είχε (δικαίως) την φανέλα βασικού σπίτι του, και δεν έβγαινε από την 11άδα. Πάρα πολύ καλός στο ρόλο του μπακ-χαφ, με πολλά τρεξίματα και ωραίες σέντρες. Γενικά ήταν ο ''παίκτης του προπονητή'' και ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο.







Προπονητής


Mαρσέλο ΛίπιΈνας από τους κορυφαίους προπονητές όλων των εποχών. Φοβερός γνώστης του αθλήματος, δάσκαλος τακτικής, αλλά και πολύ καλός στο χειρισμό των αποδυτηρίων, κατάφερε να διατηρήσει την ομάδα σε οικογενειακό κλίμα. Αν δεν απατώμαι είναι ο μόνος μαζί με τον Ντελ Μπόσκε που έχουν κατακτήσει Τσάμπιονς Λιγκ και Μουντιάλ (ο Λίπι με την εθνική Ιταλίας το 2006).







Εικόνες και βίντεο


Η Γιουβέντους μόλις έχει κατακτήσει το Τσάμπιονς Λιγκ του 1996.



Ζινεντίν Ζιντάν και Ντιντιέ Ντεσάμπ.



Το ρόστερ της Γιουβέντους τη σεζόν 1997-1998.



Μαρτσέλο Λίπι και Αλεσάντρο ντελ Πιέρο.



Οι 3 τελικοί


Ο νικηφόρος: Γιουβέντους - Άγιαξ 1-1 (4-2 πέν.):


Ηττημένος 1: Γιουβέντους - Ντόρτμουντ 1-3:


Ηττημένος 2: Γιουβέντους - Ρεάλ 0-1:




Πηγές



2 σχόλια:

  1. Την θυμάμαι την Γιούβε τότε. Ήμουν κάπου στα 11-12...

    Πολύ καλή ομάδα με τεράστιας προσωπικότητας παίκτες. Και φυσικά τεράστιος προπονητής.





    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. στο τσακ δεν την προλαβα αυτη τη γιουβεντους :P ευτυχως ομως προλαβα να δω εν δρασει ζινταν και ντελ πιερο.... αργοτερα προστεθηκε και ο nedved !

    ΑπάντησηΔιαγραφή